Geriye Kalan

Geriye Kalan​

Bir zamanlar aynı gökyüzüne bakardık, Aynı yıldızlara umut bağlardık. Şimdi geceler sessiz, yollar yabancı, Bir ben kaldım burada, bir de hatıralar sancılı.

Gidişin bir cümleydi, sonu olmayan, İçimde bin söz kaldı, sana ulaşamayan. Ne söylesem eksik, ne yazsam yarım, Sensizliğe alışır mı hiç bu kırgın yanım?

Bir fincan kahvede soğudu sohbetimiz, Bir fotoğraf karesinde kaldı gülüşümüz. Zaman geçti dediler, her şey unutulur, Oysa bazı insanlar kalpte mühürlenir.

Geriye ne kaldı senden, bir avuç hatıra, Bir de geceleri sığındığım eski bir dua. Adını anmasam da içimden geçersin, Uzaklarda olsan da düşlerime gelirsin.

Belki bir gün başka yollarda karşılaşırız, Yarım kalan cümleleri gözlerimizle tamamlarız. Belki de hiçbir şey söylemeden geçeriz, Bir zamanlar sevdiğimizi içimizde gizleriz.

Ve ben yine yürürüm, hayat devam eder, Kırılan her kalp bir gün kendine döner. Çünkü insan bazen kaybedince anlar, Giden gider ama geriye yaşanmışlıklar kalır.

Geriye kalan ne sen, ne de ben, Biraz hüzün, biraz özlem, biraz da neden… Ve bütün vedaların en sessiz yerinde, Sana söyleyemediğim bir seni seviyorum kalır içimde.