☕ Geyik Cafe
Dilediğin ikramı seç ve anında gönder!
☕ Sıcak İçecekler
🥤 Soğuk İçecekler
🍷 Bar Seçenekleri
♛
Lv.
2
Geyik Üyesi
★ Seviye 2
XP
12
/
100
XP
12%
62
Mesaj
Sonraki
150
◆
Daha fazla mesaj, daha yüksek seviye!
İnternette Kaybolan Kadının Günlüğü #1
Bir Dakika İnternete Bakıp Çıkacaktım
Nereden Çıktı Bu?
Her şey çok masum başladı.Telefonu elime aldım.
-“Bir dakika internete bakıp çıkacağım.”
İnsanlığın en büyük yalanlarından biri.
Çünkü internette “bir dakika” diye bir zaman birimi yok.Beş dakika diye giriyorsun, kendini bir saat sonra bambaşka bir konuda buluyorsun.Benimki de öyle oldu.
Telefonu elime aldım.Bir şeye bakacaktım.Ne olduğuna dair hiçbir fikrim yok.Çünkü şu an hatırlamıyorum.Ama önemliydi.
Çok önemliydi.
Tavşan Deliğine İlk Adım
Bir arama yaptım.Karşıma başka bir şey çıktı.
-“Buna da bakayım,” dedim.
Sonra o sayfadaki başka bir bilgi dikkatimi çekti.
Ona da baktım.
Sonra bir bağlantı.Sonra başka bir video.Sonra bir yorum.Sonra yorumdaki birinin söylediği başka bir şey.Derken fark ettim ki...
Ben artık ilk baktığım şeyi araştırmıyorum. Ama henüz bunu sorun etmiyorum.Çünkü beynin burada çok güzel bir numarası var:
Merak.
Bir şeyi tamamen anlamadığında, beynin onu tamamlamak istiyor.
“Bir bakıp çıkacağım” dediğin anda aslında beynine küçük bir görev vermiş oluyorsun.Ve beyin görevleri sever.Hele ki yanında sınırsız internet varsa...
Geçmiş olsun.
İşler Karışıyor
Bir noktadan sonra internet araştırması şöyle ilerliyor:
-“Bu nedir?”
↓
“Peki bu neden böyle?”
↓
“Bunu ilk kim yapmış?”
↓
“İnsanlar bunu eskiden nasıl yapıyordu?”
↓
“Dur, bu adam kim?”
↓
“Bu adamın başına ne gelmiş?”
↓
“Bir dakika, bu olay hangi ülkede olmuş?”
↓
“Bu ülkenin tarihinde başka ne olmuş?”
↓
“Ben buraya nasıl geldim?”
İşte tavşan deliği tam olarak burada açılıyor.Çünkü internet sana sadece cevap vermiyor.
Yeni sorular da üretiyor.
Üstelik hiç istemediğin kadar hızlı.
Buraya Nasıl Geldik?
İşte günlüğün kritik noktası.Başlangıçta:
“Bir şeye bakıp çıkacağım.”
Bir süre sonra:
“Madem buradayım, bunu da öğreneyim.”
Sonra:
“Bunu bilmeden diğerini anlayamam.”
Sonra:
“Bunun da geçmişine bakmak lazım.”
Ve nihayet:
“Saat kaç?”
Saat 01.42.
Sen internete 23.15'te girmişsin.
Telefonun şarjı %18.
Gözler yanıyor.
Ama artık geri dönmek mümkün değil. Çünkü beynin bir yerde “sonuca ulaşmalıyız” diye tutturmuş.
Oysa ortada artık ulaşılacak bir sonuç da yok.Sadece 17 sekme var.
Deliğin Dibinde
En komik tarafı şu:İnternette kaybolduğumuzda aslında çoğu zaman tek bir konu hakkında bilgi edinmiyoruz.
Birbirinden tamamen farklı şeyleri birbirine bağlayan bir zincirin içinde ilerliyoruz.
Ve bazen başlangıçtaki soruyu tamamen unutuyoruz.Ama bunun kötü tarafı yok.Çünkü bazen insanın en güzel öğrendiği şeyler, aramadığı şeyler oluyor.
Bir konuya giriyorsun.Başka bir konuya çıkıyorsun.Ve sonunda:
“Bunu neden öğrendim bilmiyorum ama artık bunu biliyorum.”
diyorsun.İşte gereksiz bilginin doğum anı.
Kaybedilen Zaman
Başlangıç: 23.15
“Bir dakika bakıp çıkacağım.”
Gerçek çıkış: 02.03
Toplam: 2 saat 48 dakika.
İlk bakacağım şey: Hatırlanmıyor.
Öğrenilenler: Gereğinden fazla.
Telefon şarjı: %4
Hayatımıza katkısı: Tartışılır.
Pişmanlık: Yok.
Çünkü artık 1987'de bir yerde yaşanan, hayatım boyunca hiçbir işime yaramayacak bir şeyi biliyorum.
Ve açıkçası...
Bundan sonra o bilgi bende kalacak.
Çıkış Kapısı
İnternetin en tehlikeli tarafı sınırsız bilgi olması değil.
Her bilginin başka bir bilgiye açılması.
Bir kapıyı açıyorsun.Arkasında başka bir kapı.Onu da açıyorsun, bir tane daha.Bir noktadan sonra artık ne aradığını bilmiyorsun.
Ama devam ediyorsun.
Çünkü:
“Madem buraya kadar geldik…”
İşte Tavşan Deliği tam olarak bu.Biz de bundan sonra ara sıra bir deliğin kenarından aşağı bakacağız.Bazen bir şey öğreneceğiz.
Bazen hiçbir işe yaramayan bir bilgiyle geri döneceğiz. Bazen de...
Nereden çıktığımızı tamamen unutacağız.
Şimdilik çıkış burası.
Ama bir dahaki sefere...
Nereye düşeceğimizi bilmiyoruz.